اسحاق بن غالب ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت - در خطبه‌اى از خطبه‌هاى خويش كه در آن ، حال ائمّه عليهم السلام و صفات ايشان را ياد مىفرمايد - فرمود كه : « خداى عزّوجلّ به واسطهء ائمّهء هدى از اهل بيت پيغمبر ما ، دين خويش را روشن ساخت ، و پرده را از روى آن برداشت . و به سبب ايشان شارع ، راه راست خود را ظاهر و هويدا گردانيد . و به ايشان چشم‌هاى علم نهانى خويش را گشود ، و از پوشيدگى بيرون آورد ( و بنابر بعضى از نسخ كافى ، آن را به ايشان عطا فرمود ، يا به مردم به سبب ايشان بخشيد ) . پس هر كه از امّت محمد صلى الله عليه و آله كه حقّ واجب امام خويش را شناسد ، مزهء شيرينى ايمان خود را بيابد ، و افزونى صفا و مقبولى اسلام خويش را بداند ؛ زيرا كه خداى تبارك و تعالى ، امام را نصب فرموده كه نشانه‌اى باشد از براى خلق او . يعنى از براى شناختن راه خدا و او را حجّت بر اهل موادّ و جهان خويش گردانيده ( بعضى گفته‌اند كه : مراد از موادّ خدا ، فيض‌هاى اوست كه از او به اهل آن مىرسد و اهل موادّ ، آنانند كه ايشان را زيادتى اختصاص به فيض‌هاى آن جناب باشد ، از صاحبان عقول خالصه . و عالم ، مجموع خلائق‌اند ؛ خواه آسمانى باشند و خواه زمينى و خواه از علويّات « 1 » باشند و خواه از سفليّات ، « 2 » يا آنچه در تحت افلاكند ، و مراد از عالِم خدا ، كسى است كه او را زيادتى ارتباط و اختصاص به خداى سبحانه باشد ، و ايشان صاحبان عقول‌اند . يا مراد ، عالمى است كه صدور و وجود آن ، مستند به سوى خداى سبحانه است . و بعضى گفته‌اند كه مراد از اهل موادّ ، عقول است كه ماده‌هاى معرفت اويند . و مراد از جهان يا اهل آن ، غير عقول است ؛ زيرا كه امام ، بر جميع مخلوقات حجّت است . و احتمال داده‌اند كه مراد از اوّل عالم ، زمانيّات و جسمانيّات و از دويم ، عالم مجرّدات و روحانيّات باشد . و بعضى موادّ را جمع مودّة گرفته‌اند كه به معنى دوستى است و عالم را بر غير ايشان حمل كرده‌اند . و بعضى دويم را عين اوّل و تفسير آن دانسته‌اند ) . و خداى تعالى امام را تاج تعظيم و توقير در پوشانيده ، و او را از نور و علم خداوند جبّار پوشانيده ؛ در حالتى كه كشيده مىشود به ريسمانى به سوى آسمان ( يا خدا او را به آن ريسمان يا راهى از راه‌ها به سوى آسمان مىكشد ) . و مواد آن نور ، از امام - يا از نور او - بريده نشود ( حاصل معنى ، آن‌كه خداى تعالى راهى به عالم علوى از براى امام عليه السلام قرار مىدهد كه افاضهء

--> ( 1 ) . موجودات عالم بالا . ( 2 ) . موجودات مادى كه در عالم ماده قرار دارند .